Een begroting zonder verantwoordingslogica is een wensenlijst. Resultaatgericht sturen vraagt dat u de keten van beleidsbegroting naar beleidsverantwoording als één geheel ontwerpt: wat willen we bereiken, wat gaat het kosten, en hoe leggen we achteraf verantwoording af? Dit artikel legt die keten uit.
Van input naar resultaat
Een klassieke begroting kijkt naar wat er wordt uitgegeven (input). Een beleidsbegroting kijkt naar wat ermee wordt bereikt (resultaat). Die verschuiving — sturen op doelen en effecten in plaats van op posten — is de kern van resultaatgericht werken.
De keten sluitend maken
Beleidsbegroting en beleidsverantwoording horen op elkaar aan te sluiten: dezelfde doelen, dezelfde indeling, dezelfde indicatoren. Wat u vooraf belooft, verantwoordt u achteraf. Pas dan ontstaat er een leerlus in plaats van twee losse documenten.
Wat dit van een organisatie vraagt
Resultaatgericht begroten vraagt heldere doelen en betrouwbare informatie. Zonder meetbare doelen blijft het bij mooie woorden; zonder betrouwbare cijfers is de verantwoording niet hard te maken. Het is daarom net zo goed een informatie- als een begrotingsvraagstuk.
Veelgestelde vragen
Wat is een beleidsbegroting?
Een begroting die stuurt op te bereiken doelen en effecten in plaats van op uitgavenposten — gericht op resultaat, niet alleen op input.
Waarom moeten begroting en verantwoording aansluiten?
Omdat u achteraf verantwoordt wat u vooraf belooft. Dezelfde doelen en indeling maken er een leerlus van in plaats van twee losse documenten.
Wat is nodig voor resultaatgericht begroten?
Meetbare doelen en betrouwbare informatie. Zonder beide blijft het bij woorden en is de verantwoording niet hard te maken.
Resultaatgericht leren sturen?
Als interim- en verandermanager help ik de keten van begroting naar verantwoording sluitend te maken. Lees ook over de P&C-cyclus of neem contact op.
No responses yet