Waarom uniform werken strandt op stille uitzonderingen, en hoe work-arounds met eigenaar, einddatum en terugweg naar de standaard het wel laten werken.
Eigenaarschap toewijzen strandt zelden op onwil, maar op een procesmodel dat te abstract is. Waarom een geleend referentiemodel een verkorting is.

Klein beginnen met procesverbetering levert snel succes op. Precies daarom komt het ketenproces dat ertoe doet er nooit aan toe. Wat je meteen regelt.

Verbetertrajecten halen fase vier en stranden bij borgen. Waarom dat structureel gebeurt en wat je in fase één moet vastleggen om het te voorkomen.

Een visiedag eindigt bijna altijd met de bestaande irritatielijst en een mooie zin erboven. Welke indeling van het dagdeel wel een sprong afdwingt.

Inzetplanning in losse spreadsheets werkt informeel goed en krijgt daarom nooit prioriteit. Waarom een koppelvlak met een naam beter is dan een project.

Verandering verdeelt zich niet evenredig over een groep. Waarom je plant op de trekkende twintig procent en rollen niet als beloning uitdeelt.

De ingreep die meer opleverde dan alle structuurveranderingen: verschillen van inzicht uitspreken in een validatiebijeenkomst vóór de stuurgroep.

Losse vraagstukken bundelen tot één samenhangende oplossing klinkt logisch en gaat vaak mis. Wat het Rummikub-risico is en wat je in plaats daarvan doet.

Een sluitend besturingsmodel lost niets op zolang niemand weet wie beslist bij overvraag. Waarom escalatieregels belangrijker zijn dan het organogram.